پائیز است …

پائیز است اما باز هوا زمستانیست. بار دیگر بدن یخ کرده‌ی کودک رنجور است با صورتی پیر، با نگاهی ترسان،  وجودی هراسان و لرزان … و چشمی بارانی .. بارانی تر از ابرهای این پائیز زمستانی. در نقطه‌ای نزدیک به برادران ایمانی و شیخان ملل‌اسلامی. در همین نزدیکی‌ها. در جایی کوچک. در نواری باریک … و از ظلم ظالم تاریک. تاریک و سرد … اما باز هم امیدوار. امیدی که از حنجره‌ای کوچک و چون گل نازک فریادی شده در گوش‌های کر این انسان‌های شنوا و دیدگان کور این دیدبانان حقوق بشر ….و  برای من و تو.

من و تو ای که در بند شعار ماندیم و تکلیف خود را با راهپیمایی ادا نمودیم. خسته نباشیم برادران مجاهد مسلمان. که دشمن هر چه بکند راه توجیه برای ما باز است. یک روز کربلا و نجف. یک روز فلسطین. فردا را به خیر کند …

پائیز است اما هوا باز زمستانیست. حالا حساب کن برای گرم کردن خانه‌ی یک میلیون نفر چه مقدار برق نیاز است. بعد محاسبه کن نیروی مورد نیاز برای روشن نگه داشتن دستگاه‌های بیمارستانی را، I.C.U , C.C.U را. چراغ خانه را ….

و در عجبم از تو ای دوست فلسطینی من که هنوز که هنوز است می‌گویی امید دارم کشورهای عربی کاری کنند. و چه خنده‌ی تلخی جواب این حرف تو را باید. امید به کشورهای عربی!؟ و باز هم در عجبم دوست فلسطینی من که هنوز که هنوز است ما را دوست خود نمی‌دانی! و در عجبم از آیینی که ۶۰ سال است راه جهاد را به پیروزی ختم نکردست و در عجبم از راهی که کمی بیش از یک ماه مقصد را دید …

به راستی به کدامین گناه کشته شدند؟

کمی دورتر که بنگری، شیون زنان، فریاد کودکان و ناله مردان را می‌بینی

عطش را، محاصره را، اسارت را، مرگ بی‌صدای کودکان را می‌بینی

آری کمی دورتر را می‌گویم

غزّه

در ادامه‌ی نوشته‌ی دوست گرامی‌ام حسین / وبلاگ رصدخانه : تا کی می خواهیم در خواب غفلت خود بمانیم؟

از دو دوست عزیز : جناب هاتف (وبلاگ خرچنگ زاده) و ‌آقا رضا (وبلاگ روزگار) دعوت میکنم تا در این مورد بنویسند.

پی‌نوشت:

خرچنگ زاده: رویای تاریک

روزگار: آیندگان درباره ما چگونه قضاوت می کنند؟
 مهدی سعیدی: محرم زودتر از همیشه شروع شده؟
وب حسین: نوایی برای غزه
فصل آگاهی: غزه در خون و آتش ولی ما همچنان در خوابیم
فارس نیوز: نگاهی به غرش وبلاگ‌نویسان در حمایت از غزه